“ΤΟΥΤΕΣ ΟΙ ΩΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΞΕΠΛΕΡΩΤΕΣ”
ΧΠΚ 2026 – 6oς σταθμός, Δερβιτσάνη
Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2026, η τρίτη ημέρα του Χειμερινού Πολυφωνικού Καραβανιού. Ξεκινάμε από την αγαπημένη μας επίσκεψη στη Δερβιτσάνη, το αρχοντικό του ζεύγους Μιλτιάδη και Βασίλως Κυριάκου. Πόσα και πόσα δεν έχουμε ζήσει στο σπίτι τους και στην αυλή του, τη δική μας αυλή των θαυμάτων.
Μας καρτεράνε μαζί με την κυρά Αγαθή, το τελευταίο λευκό μαντήλι της Δερβιτσάνης. Και τι δεν έχει ετοιμάσει η κυρία Βασίλω για τους μουσαφιραίους του Καραβανιού. Πόσους συνταξιδιώτες δεν έχει χωρέσει το σαλόνι τους όλα αυτά τα χρόνια. Μια άτυπη μύηση, όχι μόνο με τραγούδια αλλά και με γεύσεις, με ντοπιολαλιά, με ενσυναίσθηση, με πρέπος.
Τραγούδια πιάσαμε από νωρίς, οι νεότεροι μάθαιναν απευθείας από την πηγή, αυτή και η έννοια του Καραβανιού. Σε λίγο πιάσαμε και τα ποιήματα που γράφει η κυρία Βασιλική. Μας φίλεψε και στίχους τραγουδιών από το σημειωματάριό της, κάθε φορά ξεχωρίζει κάποια για να το μάθουμε. Είκοσι πέντε χρόνια πάμε, τα τραγούδια δεν έχουν σωμό.
“Τούτες οι ώρες είναι αξεπλέρωτες” – θυμόμαστε τη Βασίλω να το λέει στο Εργαστήρι Πολυφωνίας που διηύθυνε ο “κυρατζής” στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Δερόπολης. Tότε γνωρίσαμε και ένα νέο αηδόνι της Δερβιτσάνης, τη 14χρονη τότε Φιγαλεία. Κάθε φορά που επιστρέφουμε προσπαθούμε να ανταμώνουμε. Και να τη χαιρόμαστε και στην πρόοδό της και στο τραγούδι της. Κι ήρθε και φέτος να μας δει, τρέχοντας από το σχολείο.
Η κυρά Βασίλω, πέρα από όλα τα καλά, είχε ετοιμάσει και παραδοσιακή πίτα, κοτόπιτα, με φλουρί. Και σαν να διαβάζει τη σκέψη μας, το φλουρί έπεσε στην πιο νέα της συντροφιάς, τη Φιγαλεία! Παλαιότερα, στο ίδιο σπίτι, είχε πέσει στην κυρά Αγαθή, τη μεγαλύτερη! Τι όμορφο πέρασμα από γενιά σε γενιά. Αυτό που χρόνια πασχίζουμε με το Καραβάνι, με το πολυφωνικό τραγούδι.
Καλή αντάμωση στα επόμενα!
Υ.Γ. Mετά την Πoλύτσανη, αυτή ήταν η δεύτερη Πίτα που κόψαμε σε τούτο το Καραβάνι. Και όμως, δεν ήταν η τελευταία!